Mehmet Osman Çetiner

                                                       Delilik Üstüne

Her bir kavram demet demet, salkım salkım çağrışımı barındırır içinde. Bu çağrışımlar o kavramın karşıladığı -karşıladığını sandığı- öznel, nesnel ya da hayali gerçeklikten esinlenir. Öznel, nesnel ya da hayali gerçeklik olarak, bilemiyorum, delilik o kadar çok resim, sözcük, yaşantı ve insanı belleğimde bir araya getiriyor ki hiçbirini dışarda bırakmadan deliliği anlatmak olanaksızlaşıyor.

Çocukluğundan bugüne “deli”, “anormal”, “tuhaf” nitelemeleriyle karşılaşmış benliğim deliliği olumlu görmeye eğilimli. Deli nitelemesinin yakıştırıldığı insanlara duyduğum derin saygı ve sempati ile bir övgü ifadesi biçimine bürünüyor delilik söylemimde. Yazının tamamını okuyun »

Bencillik olumsuzdur kültürümüzde. Karşımızdakine “bencil” dememiz onu üzer, “Ne yaptım ki bunu dedirtecek?” sorgulamasına götürür kişiyi. Birinci tekil şahıs kipi yükleme eklendiğinde bir rahatsızlık sarar her birimizi. Yazının tamamını okuyun »

Düşüncesiyle, bilinciyle, duygusuyla en karmaşık varlık olan insanın yaşamının amaçlarının yöneldiği bir ada “mutluluk”. Ya da dünyaya gelişimizle birlikte bize eşlik eden, bize can veren bir enerji. Belki de hiç ulaşamayacağımız bir ülkü, ulaşılmayıp ancak duyumsandıkça anlamlı bir ülkü mutluluk… Yazının tamamını okuyun »

Kadın ve Yabancılaşma (ÇYDD Ank. Şubesi Gençlik Komisyonu İletisi Mart 2006)

Kimliğimiz-varlık alanımız- bencil ve ayrıksı mıdır, öteki ben ve öteki kimliklerden. Kimliği beni ötekiden ayıran her şey olarak tanımlama eğilimindeyizdir çoğu zaman. Bu bağlamıyla kimlik kavramı ötekilerden ayrıksı olmakla anlam kazanır. Maalouf’un deyimiyle “ileri sürülen kimlik genellikle hasmınınki üzerine-ters yönde- inşa edilir”. İşte bu noktada kimlik kavramı önüne ölümcül nitelemesini alır, ölümcül kimlik biçimine dönüşür ve bütünselliğini yitirir. Sözcüğün bu kullanımıyla birlikte; ulusal kimliğimiz, işçi ya da işveren kimliğimiz, erkek ya da kadın kimliğimiz yabancılaştırır bizi karşıt gördüklerimizden. Onlara yabancılaştıkça yabancılaşırız kendimize de. Çünkü kimlik içeriğin değil toplamın farklılaşmasıdır. Ötekiyle kucaklaşmadan ve bütünleşmeden; insanlık evreninde, özüne ve ölümsüzlüğe ulaşabilmesi olanaklı mıdır insanın? Yazının tamamını okuyun »