Yakın zamanda yitirdiÄŸimiz, Türk felsefecilerinin içinde saygın bir yer edinmiÅŸ  olan Arslan KaynardaÄŸ’ın anısına saygıyla…
SÖZCÜK
(Arslan KAYNARDAÄž, 1975)
Sözcük yoktu eylem vardı,
Eylemden sözcük doğdu.
Sözcükten eylem,
Bir eylem bir eylem daha,
Bir sözcük bir sözcük daha,
Derken bak neler oldu:
Bir sözcük ağladı,
Bir sözcük güldü,
Bir sözcük sordu,
Bir sözcük bildi.
Eylemler birikti bayram oldu.
Sözcükler birikti anlam oldu.
Sözcüklerle eylemler
DoÄŸadan toplumdan her yerden,
Gelip girdiler bir yere,
Girdikleri yer kitap oldu.
Sözcük sözcük diyorum ya,
Yüreklerden beyinlerden süzülmüş,
Işık parçalarıydı hepsi,
Kitapların içinde,
Pırıl pırıl parlıyordu.
Kimse içine atmasın sözcükleri,
Her sözcük konuşulsun,
Sözcük içimize atıldı mı,
Ağır kayalar gibi
Eziyor yüreğimizi.
Her sözcük konuşusun,
Mırıltıdan fısıltıdan öte,
Bir muhabbet kurulsun.
Bir ezginin bir sözcüğü.
Alıp götürüşü gibi,
Bir merhemin bir yaraya
Yavaş sürülüşü gibi,
Bir yavrunun anasına
O temiz gülüşü gibi,
Gurbette sılaya
Selam yazılışı gibi,
Yazılsın iyi iyi her şey,
Her şey güzel konuşulsun.
Son Yorumlar